Ayşegül Neftçi

• "Benim çocuğum çok iştahsız, hiç yemek yemez..."
• "Oğlum kendi kendine giyinemez, mecburen üstünü
  ben değiştiriyorum..."
• "Tek başına asla çalışmaz, ben yanında oturup ödevlerini yaptırıyorum..."
• "Televizyonun (bilgisayarın-telefonun...) başına
  geçti mi dünyayı unutur, ne yemeğe gelir ne ders başına oturur..."
• "Her akşam çocukları sofraya oturtmak için
  mücadele veriyorum,
  babaları sinirleniyor,
  yemek mi yiyoruz dayak mı belli değil.
  Akşam sofraları burnumdan geliyor..."
• "Sabah vaktinde kalkamıyor, bin kere gidip gelip uyandırmam gerekiyor. Son dakikaya kadar sallanıyor, servisi güç bela yakalıyoruz. Bazen de kaçırıyor, okula benim bırakmam gerekiyor..."

Bunlar size tanıdık geliyormu?

Hemen hemen her evde, her gün yaşanan bu konuşmalar bize aile yaşamını zehir eder...

Çocuklarla ilişkimiz bozulur,

biz "vıdıvıdıcı" durumunda kalırız,

çocuklar üzülür,

babalar sinirlenir,

ailece bir araya gelinen zaten çok sınırlı saatler
keyif yerine eziyete dönüşür.

Bu döngüyü kırmak için neler yapabiliriz?

Çocuklarımıza,
davranışlarıyla ilgili beklentilerimizi öğretmek için kullanacağımız yöntem, toplumsal kuralları öğretmektir.

Bu yöntem evrenseldir.

Sınırlarımızı koyduğumuz
ve uyulmasını sağladığımız taktirde,

uzun öğüt seanslarına,
tehditlere,
cezalara

ya da başka ikna yöntemlerine gerek kalmayacak,
tartışma ve güç mücadeleleri gerekmeyecektir.

"Gelin çocuklarımıza toplumsal kuralları beraber öğretelim...
Topluma, mutlu yetişkinler kazandıralım..."

Sevgili anne ve babalar:

* Hayatın en önemli dönemi doğumdan 6 yaşa kadar olan süreçdir.
Çocuğa en çok gereken beceriler bu dönemde oluşur.
Bilinçli bir yardıma,
çocuklar,
hiç bir dönemde,
bu yaşlarda olduğu kadar ihtiyaç duymaz...

* Çocuğun ihtiyaçlarına karşı anlayışla yaklaşan
ve yaptığı işlerde onu cesaretlendirip destekleyen
anne-babanın çocukları,
çevresindeki çocuklara karşı
kibar ve anlayışlı olacaktır.

* Bu dönemde hangi duyguları aşılarsak
yaşamı boyunca çocuklarımız bunları taşır.
Bundan dolayı
onları sürekli olumlu değerlendirmelerle yüreklendirmek çok önemlidir.

* Sakin, hoşgörülü ve anlayışlı anne babaların çocukları, benzer durumlarda
kendinden emin,
sakin davranışlar sergileyen yetişkinler olacaktır.

* Herhangi bir işi kendi kendine başarabileceğini düşünen bir çocuğa asla yardım etmeyiniz.